Ο Δεκαπενταύγουστος του 2025 στη Λεσινίτσα αποτέλεσε φέτος μια ιδιαίτερη μέρα γεμάτη συγκίνηση. Τιμήσαμε για ακόμη μια φορά την πιο σπουδαία ημέρα της Ορθοδοξίας, την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Οι λειτουργίες τελέστηκαν όπως κάθε χρόνο, στις δύο εκκλησίες του χωριού, στην Παναγιά στην Άνω και στην Παναγιά στην Κάτω, από τον πατέρα Νικόδημο. Φέτος, η σειρά ξεκίνησε από την Άνω και στη συνέχεια η Θεία Λειτουργία συνεχίστηκε στην Κάτω Λεσινίτσα. Οι καμπάνες ήχησαν δυνατά και γέμισαν τον αέρα με έναν ήχο που θύμιζε ενότητα και πίστη καθώς οι εκκλησίες γέμισαν από κόσμο, με μεγάλους αλλά και με μικρά παιδιά.
Η φετινή γιορτή όμως, είχε και μια ιδιαίτερη σημασία. Το χωριό μας είχε δοκιμαστεί λίγες μέρες πριν από τη φωτιά που πέρασε, έκαψε τα γύρω βουνά καθώς έκαψε επίσης σπίτια και περιουσίες. Οι φλόγες, άγριες και ανελέητες σημάδεψαν τον τόπο, αφήνοντας πίσω τους εικόνες θλίψης. Έτσι, ο Δεκαπενταύγουστος του 2025 δεν ήταν μόνο μια γιορτή, αλλά και μια υπενθύμιση ότι ακόμη κι όταν το χωριό δοκιμάζεται, η πίστη και η αλληλεγγύη μπορούν να ξαναφέρουν το φως, με τη προϋπόθεση ότι εκφράζονται έμπρακτα, ιδιαίτερα σε τέτοιες δύσκολες στιγμές.
Μετά το τέλος των ακολουθιών, οι πιστοί προσήλθαν με κατάνυξη στη Θεία Κοινωνία, συμμετέχοντας στο Μυστήριο της πίστης. Ακολούθησε η καθιερωμένη αρτοκλασία, με τους άρτους, προσφορά της Αδελφότητας Λεσινιτσιωτών, που ευλογήθηκαν και μοιράστηκαν στους παρευρισκόμενους. Οι γυναίκες της Λεσινίτσας, με τον γνώριμο ζήλο και την αγάπη τους, προσέφεραν παραδοσιακά κεράσματα, γλυκά, πίτες και ρακί.
Όλοι ένιωθαν ότι αυτή η ιδιαίτερη μέρα ήταν μια επιβεβαίωση πως, παρά τις δυσκολίες, το χωριό παραμένει ζωντανό και δυνατό.
Είμαστε εδώ! Και του χρόνου με υγεία και πιο πολλούς στο χωριό μας!
Ευδοξία Κυριαζή
Οδυσσέας Σέκκας
