Η Λεσινίτσα μας, όπως κάθε τόπος σε ολόκληρη την οικουμένη όπου υπάρχουν χριστιανοί, πολύ δε περισσότερο Έλληνες, εόρτασε και τίμησε την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το λεγόμενο και «Πάσχα του καλοκαιριού». Τίμησε το πρόσωπο που «δι’ Αυτής» γεννήθηκε η «όντως Ζωή». Άλλωστε, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ύμνος, με τα λόγια του ίδιου του Χριστού: «Αἱ γενεαὶ πᾶσαι, μακαρίζουσιν Σε, τὴν μόνην Θεοτόκον».
Στο χωριό μας οι εκδηλώσεις για την εορτή της Παναγίας ξεκίνησαν, όπως επιτάσσει η παράδοση, με την καθιερωμένη πλέον Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό της Παναγίας πάνω από τη λίμνη (Κάτω Λεσινίτσα). Ο π. Νικόδημος κατά τη διάρκεια της ακολουθίας μίλησε στο πολυπληθές εκκλησίασμα, το οποίο, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, συνεχώς αυξάνει.
Ειδικά η σταθερά μεγάλη προσέλευση των νέων και των παιδιών, που παρατηρείται ήδη δυναμικά από τα προηγούμενα έτη, αποτελεί τη μεγαλύτερη ελπίδα για τη μεταλαμπάδευση των παραδόσεών μας. Ο ομιλών αναφέρθηκε στο γεγονός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και στον μοναδικό ρόλο της στο σωτηριολογικό γεγονός της ενανθρώπισης του Θεού. Ακολούθησε η Θεία Κοινωνία, κατά την οποία μικροί και μεγάλοι προσήλθαν με ευλάβεια για να μεταλάβουν των Αχράντων Μυστηρίων.
Ακόμη, συνεχάρη όλους όσους προσέφεραν και προσφέρουν δωρεές για την ανακαίνιση του Ναού που τους φιλοξενούσε. Σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι πολλοί συγχωριανοί έδωσαν δωρεές και την ημέρα της εορτής, αποδεικνύοντας την έμπρακτη αγάπη τους για τον τόπο.
Παράλληλα, οι γυναίκες του χωριού, με τον γνώριμο ζήλο και την αγάπη τους, είχαν ετοιμάσει και προσέφεραν στους παρευρισκόμενους παραδοσιακά εδέσματα, πίτες, γλυκά και ρακί.
Κατόπιν, τελέσθηκε Ακολουθία και στον Ιερό Ναό της Παναγίας στην Άνω Λεσινίτσα, όπου πραγματοποιήθηκε η αρτοκλασία. Ο π. Νικόδημος και εδώ μίλησε θεολογικά, αλλά και κατανοητά για το πρόσωπο της Παναγίας, η οποία έγινε η γέφυρα που ένωσε τον ουρανό με τη γη. Και είναι η μεσίτριά μας και η γλυκιά μας Μητέρα.
Κάθε Δεκαπενταύγουστος στη Λεσινίτσα, άλλωστε, είναι μια ζωντανή υπενθύμιση της αντοχής, της πίστης και της ενότητας του χωριού, γεγονός που αποδεικνύεται περίτρανα μέσα στα χρόνια. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι το 2025 η γιορτή λειτούργησε ως ελπίδα αμέσως μετά τις καταστροφικές φωτιές που είχαν δοκιμάσει την περιοχή, αποδεικνύοντας ότι η αλληλεγγύη φέρνει ξανά το φως.
Το απόγευμα στην πλατεία στου «Καρατζά», με πρωτοβουλία του Κοινοτάρχη Γιάννη Μαστακούλη και του Συλλόγου των Γυναικών Λεσινίτσας Παναγιά, πραγματοποιήθηκε χοροεσπερίδα που κράτησε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Φέτος το κλαρίνο και το τραγούδι της κομπανίας του Βασίλη Βραγγαλά και του Γιώργου Παρτάλη αντηχούσαν μέχρι την Πολιτσά και τον αρχαίο Πολύαινο. Οι μελωδίες τους έσμιξαν με τον χορό και το τραγούδι των συγχωριανών μας, εκεί ακριβώς όπου κατά την ελληνική μυθολογία χόρευαν και τραγουδούσαν οι νύμφες Νηρηίδες, κόρες του βασιλιά Νηρέα.
Και του χρόνου με υγεία και ακόμη περισσότεροι στο χωριό μας!
Άρης Χρίστος Μπίτας
Οδυσσέας Σέκκας
