Ένα ιστορικό γεγονός για τα Ριζά
Την Κυριακή 16 Αυγούστου 2026, μία ημέρα μετά τον εορτασμό της μεγάλης εορτής της Παναγίας μας, της Κοιμήσεως και Μεταστάσεώς της στους Ουρανούς, που ο σοφός λαός μας αποκαλεί και «Πάσχα του καλοκαιριού», πραγματοποιήθηκε ένα γεγονός μεγάλης θρησκευτικής και ιστορικής σημασίας για τη Δίβρη, τα Ριζά, τον Δήμο Φοινικαίων και την Ιερά Μητρόπολη Αργυροκάστρου.
Το γεγονός αυτό είναι ο εγκαινιασμός του εορτάζοντος ενοριακού Ναού του χωριού, που σηματοδοτεί σειρά συμβολισμών από απόψεως πίστεως, λατρείας, πολιτισμού, ιστορικής διαδρομής του παρελθόντος, του παρόντος, του μέλλοντος, αλλά και «του μέλλοντος αιώνος».
Ο Ιερός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Δίβρης καλούσε σε συνάξεις προσευχής, λατρείας καί κοινωνικής ζωής τους ενορίτες της για πολλούς αιώνες! Τούτο μαρτυρούν συγγραφείς και κώδικες, «λίθοι κράζοντες την αλήθειαν». Το μαρτυρούν οι παμπάλαιοι Ναοί, τα Μοναστήρια και τα Ασκηταριά της από τον 9ο αιώνα.
Όταν ξεκινά η Τελετή, όλοι οι πιστοί εξέρχονται από το Ναό και πραγματοποιούνται τρεις λιτανείες γύρω από την Εκκλησία ενώ οι ιεροψάλτες ψάλλουν συγκεκριμένους ύμνους. Ακολουθεί ανάγνωση τριών Αποστολικών και Ευαγγελικών περικοπών και ευχών.
Το «καταραμένο έτος», το 1967, δια Συνταγματικού Νόμου κηρύσσεται καθολική απογόρευση του θρησκεύειν και θρησκεύεσθαι, καθώς και της ελεύθερης βούλησης και έκφρασης. Τότε άρχισε ο φρικτός διωγμός πρός τους θρησκευτικούς Λειτουργούς, με διαπόμπευση αρχικά, με υποχρεωτικό αποσχηματισμό, με εξευτελιστικές και απάνθρωπες συμπεριφορές, με εξορίες με φυλακίσεις, με δολοφονίες! Το ίδιο ακολούθησε και με τους πιστούς, και ολοκληρώθηκε με το γκρέμισμα των Εκκλησιών ή με τη μετατροπή τους σε «Κέντρα Πολιτισμού» («Κουλτούρες»), αποθήκες, σταύλους και για άλλες χρήσεις.
Έτσι και στη Δίβρη, στο κεντρικότερο σημείο της, που δέσποζε ο ωραιότατος Ναός της Παναγίας μας, κατεδαφίστηκε ο Ναός και στη θέση του ανορθώθηκε το «Κέντρο Πολιτισμού», που μόνο πολιτισμό δεν παρείχε.
Αλλ’ όμως «η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία»! Κρυφοί πόθοι και αναστεναγμοί ανθρώπων, καθώς και άλλα κοσμοϊστορικά γεγονότα της εποχής (1991), έφεραν νέα πνοή ελευθερίας.
Έτσι, αμέσως οι Διβριώτες, με τη βοήθεια και του «ιεραποστόλου της Αγάπης», Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, ύψωσαν πάλι τον δικό τους «Παρθενώνα», πάνω στα θεμέλια του παλαιού. Θυμάμαι τον μακαριστό, να λέει χαρακτηριστικά σε παρόμοια τελετή, που έγινε στα Εγκαίνια του Ναού της Παναγίας στην πόλη του Δελβίνου: «Το πιο τραγικό, που έγινε στα 23 χρόνια του σκληρού διωγμού, δεν είναι ότι γκρέμισαν τους Ναούς. Το πιο τραγικό είναι ότι γκρέμισαν στις ψυχές και στις καρδιές των ανθρώπων την ελπίδα για ζωή… και εδώ ερχόμαστε τώρα και καλούμαστε να δώσουμε ελπίδα, φώς και χαρά. Ο Ναός αυτός, και κάθε Νάος, να γίνει κέντρο και φάρος ζωής, πίστεως, ελπίδας, αγάπης, ειρήνης και αδελφοσύνης…»
Στα τριάντα πέντε χρόνια που πέρασαν, ο Ναός φιλοξενούσε τους πιστούς, χωρίς να έχουν τελεσθεί τα ιερά Εγκαίνιά του, Ακολουθία και Τελετή, που είναι απαραίτητη για την λειτουργικότητα του χώρου και την «καθιέρωσή του ως Θυσιαστηρίου».
Ο νέος μας Ποιμενάρχης, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αργυροκάστρου κ. Ναθαναήλ, ο οποίος συμπληρώνει ένα έτος ποιμαντορίας, στίς άμεσες δράσεις του είναι να περάσει από κάθε ενορία και κάθε χωριό, σε πανηγύρεις, περιοδείες και ιεροτελεστίες, αλλά και να εγκαινιάσει Ναούς, οι οποίοι δεν είχαν ακόμη καθιερωθεί, ώστε να καταστούν λατρευτικοί χώροι, που θα αποπνέουν «ζωή και μαρτυρία ζώσα της παρουσίας Χριστού».
Η ομάδα μας, θέλοντας να συμμετάσχει στη χαρά των συντοπιτών μας και σε πνεύμα συνεργασίας με τα άλλα χωριά και τους συλλόγους, όπως πάντα πράττει, σε συνεννόηση με τήν κ. Αμαλία Ρέτζιου, Πρόεδρο του Συλλόγου, η οποία συντόνιζε τα περί δωρεών, προσέφερε στον Ιερό Ναό, συμβολικά ένα θυμιατό και ο γράφων, ένα Ευαγγέλιο, στη μνήμη απάντων των Κληρικών μας, που υπηρέτησαν Χριστό και Πατρίδα και πολλοί εξ αυτών υπέστησαν βασανιστήρια και μαρτύρια. Ακόμη, στη μνήμη όσων από τους συμπατριώτες μας, με κίνδυνο της ζωής τους, συνέλεξαν, έκρυψαν και διαφύλαξαν ιερά κειμήλια.
Πολλά συγχαρητήρια ανήκουν στον δραστήριο Σύλλογο Διβριωτών, ο οποίος εχει παρουσιάσει μεγάλο έργο και εσχάτως ασχολήθηκε και συνεχίζει τη δράση του, συντονίζοντας τις δωρεές για τον καλοπισμό του Ναού. Ήδη εχει ολοκληρωθεί μεγάλο μέρος της αγιογραφήσεως του Ναού.
Μέ τα Εγκαίνια, ολοκληρώθηκαν οι πολλές εκδηλώσεις και δράσεις στο χωριό, που μεταξύ αυτών ήταν και η επίσκεψη ομάδος Διβριωτών από την Δίβρη της Λαμίας και η τελετή αδελφοποίησης των δύο συνώνυμων χωριών.
Συγχαρητήρια αξίζουν στον Σύλλογο και σε όσους επώνυμα ή ανώνυμα, καθένας με τις δυνάμεις του και την προσφορά του στηρίζουν αυτό το ευλογημένο και θεάρεστο έργο!
XAMπίτας
