Στις 17 Αυγούστου 2025 ανηφορίσαμε προς τον Αηλιά της Λεσινίτσας, στα καμένα. Εκεί τελέστηκε, όπως και πέρυσι, Θεία Λειτουργία από τον πάτερ Νικόδημο Καρκασίνα, με τη συμμετοχή αρκετών συγχωριανών και πολλών παιδιών.
Η λειτουργία είχε αρχικά προγραμματιστεί για τις 20 Ιουλίου, ανήμερα της γιορτής του Προφήτη, όμως η μεγάλη φωτιά που σάρωσε την περιοχή τότε δεν το επέτρεψε. Το σημείο συνάντησης ήταν στις 5.30 τα ξημερώματα στον Άγιο Δημήτρη, στο Σιματάτι.
Η πεζοπορία κράτησε περίπου μία ώρα μέσα στο καμένο τοπίο. Κάθε βήμα μας θύμιζε την πρόσφατη καταστροφή: μαυρισμένα κλαδιά, μυρωδιά καμένου, ξερό χώμα. Κι όμως, η διάθεση όλων ήταν δυνατή.
Όταν φτάσαμε στο μικρό εκκλησάκι, η συγκίνηση ήταν έντονη. Ο πάτερ Νικόδημος, με λόγια απλά μίλησε για την πίστη που δίνει δύναμη στις δυσκολίες. Η λειτουργία έγινε μέσα σε κλίμα κατάνυξης, με τους πιστούς να συμμετέχουν με ευλάβεια.
Ξεχωριστή ήταν η παρουσία των παιδιών, τα οποία κράτησαν τα καρύδια για την καθιερωμένη ευλογία στο τέλος της λειτουργίας. Στη συνέχεια, τα καρύδια μαζί με το πρόσφορο μοιράστηκαν σε όλους, ως ευχή για υγεία, δύναμη και συνέχεια.
Τελέστηκε επίσης τρισάγιο στη μνήμη του Βασίλη Γάτσιου, ο οποίος είχε κατασκευάσει και δωρίσει τον μεταλλικό σταυρό μεγάλων διαστάσεων που δεσπόζει στον Αηλιά, καθώς και του Γιώργου Κάλλη, ο οποίος έχασε τη ζωή του σε παρακείμενο σημείο.
Η φετινή ανάβαση θα μείνει στη μνήμη μας όχι μόνο για το θρησκευτικό της περιεχόμενο, αλλά και για το μήνυμα που έστειλε: η Λεσινίτσα, παρά τις πληγές της φωτιάς, δεν λύγισε. Οι άνθρωποι του χωριού κρατούν ζωντανά τα έθιμα και στέκονται όρθιοι.
Καθώς κατεβαίναμε από τον λόφο, όλοι σκεφτόμασταν το ίδιο, οι στάχτες είναι ακόμη εδώ, όμως μέσα τους σιγοκαίει η σπίθα της αναγέννησης.
Όταν φτάσαμε στον Άγιο Δημήτρη ανάψαμε ένα κεράκι, ξεκουραστήκαμε και ευχηθήκαμε: του χρόνου να είμαστε όλοι καλά να ξανανέβουμε στον Αηλιά!
Ευδοξία Κυριαζή
Θοδωρής Τσέκος
