Ο Αύγουστος του 2025 άφησε βαθιά σημάδια στη Βόρειο Ήπειρο, με τις καταστροφικές πυρκαγιές να πλήττουν δεκάδες χωριά. Η Λεσινίτσα, όπως και τον Ιούλιο, βρέθηκε και πάλι υπό δοκιμασία, αντιμετωπίζοντας τις φλόγες που απείλησαν και κατέστρεψαν σπίτια, εκκλησίες, καλλιέργειες και δασικές εκτάσεις.
Δυστυχώς, γίναμε «μάντεις κακ΄ων», καθώς οι επισημάνσεις που είχαμε διατυπώσει ήδη από τον Ιούλιο, στο αντίστοιχο άρθρο μας, επιβεβαιώθηκαν με τον πιο δυσάρεστο τρόπο. Είχαμε τονίσει τότε ότι ανάλογα φαινόμενα θα επαναληφθούν και ότι απαιτείται έγκαιρη προετοιμασία από τις αρμόδιες αρχές, ώστε να περιορίζονται οι συνέπειες τέτοιων καταστάσεων.
Δεν πέρασε ούτε ένας μήνας και η νέα φωτιά που ξεκίνησε στις αρχές του Αυγούστου στη Δίβρη, επεκτάθηκε πολύ γρήγορα, τροφοδοτούμενη από την ξηρασία και τους ισχυρούς ανέμους. Μέσα σε λίγες ώρες οι καπνοί σκέπασαν τον ουρανό των Ριζών και οι κάτοικοι κινητοποιήθηκαν μαζί με πυροσβέστες και εθελοντές για να συγκρατήσουν τα μέτωπα.
Το μέτωπο δεν άργησε να φτάσει στις 8 Αυγούστου και στη Λεσινίτσα, απειλώντας την εκκλησία της Παναγιάς. Με την παρέμβαση του ελικοπτέρου τέθηκε προσωρινά υπό μερικό έλεγχο, ωστόσο αυτό δεν στάθηκε αρκετό για να περιοριστούν οι αναζωπυρώσεις που οδήγησαν στην καταστροφή των επόμενων ημερών.
Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των κατοίκων να περιορίσουν τη φωτιά, το μέτωπο γιγαντώθηκε και ξέφυγε από κάθε έλεγχο.Το βράδυ της Κυριακής 10 Αυγούστου ήταν η πιο δύσκολη νύχτα. Η φωτιά εισήλθε στο χωριό ενώ υπήρξε εκκένωση από τις αρχές ώστε να διασφαλιστεί η σωματική ακεραιότητα των κατοίκων. Αντίστοιχες εικόνες εκτυλίχθηκαν και σε άλλα χωριά.
Την επόμενη ημέρα, 11 Αυγούστου, η φωτιά κινήθηκε με κατεύθυνση προς τα Σάδια με το ελικόπτερο του στρατού να πραγματοποιεί ρίψεις για να περιορίσει το μέτωπο.
Μετά από μέρες, τα μέτωπα περιορίστηκαν, αφήνοντας όμως πίσω τους ένα τεράστιο αποτύπωμα καταστροφής. Κάηκαν σπίτια, ζώα, αποθήκες και χωράφια. Συνολικά, πάνω από 111.000 στρέμματα γης επηρεάστηκαν: δάση, βοσκοτόπια, ελαιώνες, αμπέλια και καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Στη Λεσινίτσα κάηκαν 3 σπίτια. Πολλές οικογένειες μετρούν ζημιές στις περιουσίες τους, ενώ οι επιπτώσεις για το φυσικό περιβάλλον θα είναι μακροχρόνιες.
Η επόμενη μέρα βρίσκει τη Λεσινίτσα και τα άλλα χωριά αντιμέτωπα με την ανάγκη αποκατάστασης, αλλά και με την υποχρέωση όλων μας να πιέσουμε για καλύτερη πρόληψη και προστασία των φυσικών πόρων και των περιουσιών μας.
Οι φλόγες μπορεί να έσβησαν, αλλά ο φόβος, ο θυμός και η αγωνία εκείνων των ημερών δεν πρέπει να ξεχαστούν. Μέσα σε λίγες στιγμές, η φύση που αγαπάμε χάθηκε! Το μόνο που μας μένει είναι να είμαστε ενωμένοι, σε εγρήγορση και να απαιτούμε προστασία για τα δάση μας και τα χωριά μας. Να απαιτήσουμε από το Αλβανικό κράτος. Να απαιτήσουμε και από το Ελληνικό κράτος, διότι έχει την συνταγματική υποχρέωση να προστατεύει τους ομογενείς της Βορείου Ηπείρου, πέρα από οποιεσδήποτε χρονοβόρες τυπικότητες που στην περίπτωση τέτοιων επειγουσών καταστάσεων θα πρέπει να απλοποιηθούν.
Το βασικό όμως είναι να υπάρχει αλληλεγγύη μεταξύ μας στις πράξεις και όχι στα λόγια, στις δύσκολες στιγμές και όχι μόνο στις εύκολες. Δυστυχώς όμως, για άλλη μια φορά απεδείχθη πως αν η φωτιά δεν φτάσει κυριολεκτικά στην αυλή μας, αδιαφορούμε.
Αξίζουν πάρα πολλά συγχαρητήρια στους πυροσβέστες και σε όσους έδωσαν την μάχη στην πρώτη γραμμή, προσπαθώντας να περιορίσουν τη φωτιά και βοηθώντας ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα, και να μη θρηνούμε τώρα ανθρώπινες ζωές και ολική καταστροφή.
Μην ξεχάσουμε. Μην αδιαφορήσουμε!
Με σεβασμό
Η ομάδα του lesinitsa.gr
